Όμως…

Δάκρυα…σίδερα…
Καυτά… πυρωμένα…
Για εμένα, δεν υπάρχει γυρισμός..
Ήθελα να ζήσω, όμως στην πορεία ξεχάστηκα.
Και…τελικά…έζησα.
Ήθελα να αγαπήσω, αλλά κάτι συνέβη.
Και…τελικά..αγάπησα. Πολύ.
Ήθελα να σκεφτώ ποιός είμαι, και η ζωή πέρασε, και πέρασα αλλού.
Ήξερα ότι κάποιος είμαι, αλλά δεν ήξερα ποιός.
Έψαχνα διαρκώς, απεγνωσμένα.
Ακόμα και ο ύπνος έδινε στιγμές.
Που κάποια στιγμή τελειώσαν και αυτές…

Advertisements

One thought on “Όμως…

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s