Πλεονασμός* (ή αλλιώς, στον Κ.λάιβ)

Clive-Barkers-Hellraiser-Vol-4-comic-book

Εκκωφαντική η σιωπή.

Η σιωπή μέσα του.

Περπατούσε μονάχος, στο σκοτεινό δρομάκι,

παρέα με τα σκοτάδια και το φως του, αιμορραγώντας.

Φως, απουσία φωτός, κόκκινο.

Λέξεις προσπαθούσαν να τον πιάσουν.

Έπεφταν με λύσσα πάνω του, να τον ξεσκίσουν. Σάρκες του και δάκρυά του, χαμόγελα κι οργή.

Δε φοβόταν. Ήταν δικές του.

Συναισθήματα ντυμένα με λέξεις. Έκανε κρύο. Κι αυτά είχαν παγώσει.

Λέξεις – μαχαίρια.

Λέξεις – ανάσες.

Λέξεις – έρωτες.

Σαν σκηνικό από ιστορία του Κλάιβ.

Μνήμη. Λήθη.

>> Να μην ξεχάσω να θυμηθώ να ζήσω <<, μονολογούσε.

Θυμόταν. Ξεχνούσε.

>> Ποιός είμαι; Πού πάω; Πού είσαι; <<

Προσπάθησε να βάλει τις λέξεις σε σειρά.

Αδύνατον.

Ανυπότακτες.

Όπως εκείνη.

Ήταν και δεν ήταν. Και μαζί, και μια ενδιάμεση κατάσταση μετάβασης ανάμεσα στο »είναι» και »δεν είναι»,

κατάσταση ακραία, ανατρεπτική.

Θυμήθηκε…

»Θα μ’αγαπάς για πάντα;», τον είχε ρωτήσει εκείνη.

»Πλεονασμός», είχε απαντήσει αυτός, »σ’αγαπώ, κι αυτό τα λέει όλα.»

Ζεστάθηκε. Κοντοστάθηκε.

Και ξαφνικά ο κόσμος γέμισε με σιωπηλή βοή.

Εκρήξεις χρωμάτων κι αρωμάτων πήραν αγκαλιά την ψυχή του, και την χάιδεψαν.

>> Σ’αγαπώ για πάντα <<, ένιωσε και σκέφτηκε.

>> Πλεονασμός <<, είπε στον εαυτό του.

Χαμογέλασε, και συνέχισε να περπατά μέχρι να βρει ξημέρωμα.

Advertisements

One thought on “Πλεονασμός* (ή αλλιώς, στον Κ.λάιβ)

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s