Μοιραία σύγκρουση

Τα δικά σου τα τέρατα; Τα χεις φορέσει για διακόσμηση στο σαλόνι, τα γυρνάς για βραχιόλι γύρω απ’ τον αριστερό σου καρπό, μιλάς για αυτά σαν να μιλάς για έναν παλιό σου φίλο, τα ντύνεσαι και τα είσαι, μέχρι να πιστέψουν όλοι ότι αυτά είναι εσύ. Και ότι εσύ είσαι αυτά. Εμ δεν είσαι… Είσαι πολλά περισσότερα.

Τα χρώματα της σκέψης

Από την απέναντι πλευρά, με ανοιχτά τα φώτα πορείας, τα βλέπω να έρχονται κατά πάνω μου.
Κρατώ το τιμόνι, σαν να κρατώ τη ζωή μου από αυτό. Ίσως και να το κάνω.
Δε σταματώ και δεν κοιτώ παρά μόνο ευθεία μπροστά.
Μια σύγκρουση θα ήταν αναπόφευκτη. Το μυαλό μου έχει κουραστεί από τις παρακάμψεις.
Οδηγούν σταθερά. Σαν να προσπαθούν να επιβεβαιώσουν το χειρότερο. Μοιάζουν να ξέρουν από που έρχονται. Δεν έχω ιδέα προς τα που πηγαίνω. Μπαίνω στον πειρασμό να τους ρωτήσω. Ίσως να σταθώ τυχερή. Ίσως αυτά να μην είναι σαν τα άλλα.
‘Από που έρχεστε;’, ‘Πείτε μου να μάθω που πρόκειται να βρεθώ’. Επιπόλαιο. Γυρεύει ψεύτικη παρηγοριά – δεν παίρνει πολύ να καταλάβεις ότι τούτη δεν έρχεται όταν τη ζητάς. Ψεύτικα χάδια – από αυτά τα ξύλινα και πετρωμένα, που πονούν πάντα περισσότερο – ξέμαθα να δίνω. Δεν είχα τίποτα για να πολεμήσω χωρίς αυτά. Είχα μόνο ερωτήσεις…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 259 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s