Η γυναίκα που πούλαγε τσιγάρα

Με κάνεις και ξεχνώ το χαμαλίκι.

kospanti

12935341_991781944243947_1340628123_n

Τίποτε το τρομερό δεν πλανιέται πάνω απ’ τη χαώδη πόλη μας. Τίποτε το ικανό να συγκλονίσει. Πότε μια σκόνη πνιγερή και ράθυμη πλακώνει τα απλωμένα ρούχα μας, τις οροφές των αμαξιών και πότε μια μέθη από άνθος νεραντζιάς, το άρωμα του έαρος. Εδώ δα που βρέθηκα μπορώ να βλέπω όλη τη γειτονιά, έχω το προνόμιο του επόπτη.

Δεν έχω παράπονο για το πώς ξέπεσα εδώ. Ποια κακοτυχιά να βρίσω για το θλιβερό μου πόστο. Υπήρξα πράγματι και χειρότερα. Η συμφωνία ήταν μιλημένη εξαρχής. Ένα χρόνο βάρδια 00.00-08.00, νυχτερινό. Και μετά ευνοϊκότερη μετάθεση. «Μετάθεση» … χα! Αυτή είναι μια λέξη για δουλειές της προκοπής. Έτσι τα κανονίζει ο Συλφίδας με όλους. Το «Συλφίδας» του το κολλήσαμε εμείς οι υπάλληλοι αναμεταξύ μας και να που τελικά τόνε ‘μαθαν όλοι έτσι! Ψηλός, ξερακιανός με ύφος βλάχικο, στυλ λαϊκό. Σκληρός καριόλης με λεφτά και πονηρός! Ο Συλφίδας είναι ο βαρόνος των εικοσιτετράωρων περιπτέρων. Δεν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 467 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s