Αντίλαλος

Πότε-πότε την Κυριακή

Αντίλαλος

Υπάρχει ένα πάτωμα κι ένα ταβάνι. Το ενδιάμεσο γεμίζει με ο, τι θες, μπορείς κι αντέχεις. Υπάρχουν δυο πόδια καρφωμένα στην γη και δυο χέρια που τα τεντώνεις μόνο όταν πιάνεσαι. Ή όταν θες να μετρήσεις κάτι που δεν φτάνεις. Κι όταν κουράζεσαι , υπάρχει κάπου κι ένα κρεβάτι να ξαπλώσεις.

Κάτι που φτάνει από μακριά σαν αντίλαλος, τις περισσότερες φορές, σε κάνει να πετάγεσαι. Δεν μπορείς να πεις από πού ήρθε. Όνειρο, υποσυνείδητο, κανείς δεν ξέρει. Σαν ένας παλιός γνωστός που πέρασε να πει μια καλησπέρα. Κάτι σου θυμίζει, κάπου την έχεις ξανακάνει αυτή την σκέψη.

Ξέρεις, όμως, πως σκέψεις που ξεπηδούν μετά τις 12 το βράδυ είναι επικίνδυνες. Γι’ αυτό το μυαλό τεμπελιάζει και βαριέσαι να σηκωθείς και να πιάσεις το στυλό. Άσε θα το θυμηθώ αύριο και θα το γράψω, σκέφτεσαι. Η νύστα γίνεται σειρήνα, σε απομακρύνει από την αλήθεια και σε βυθίζει σ’ έναν ύπνο βαρύ…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 35 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s