Εκδρομή

*

Πότε-πότε την Κυριακή

Εκδρομη

Κάθε Παρασκευή θέλω να φτιάξω την βαλίτσα για μια εκδρομή που κάποτε αναφέραμε, τυχαία, ότι θέλαμε να κάνουμε. Κοιτάζω τον καιρό της επόμενης μέρας, ψάχνω ρούχα όμορφα αλλά και άνετα. Να μην φανεί ότι προσπάθησα. Σκέφτομαι την διαδρομή, ήδη από τον περιφερειακό το μυαλό θα αρχίσει να ταξιδεύει. Θα φοράς τα γυαλιά ηλίου και θα χαμογελάς σε ορίζοντες άγνωστους, μεγάλους ή μικρούς λίγη σημασία έχει. Ο ήλιος στο πρόσωπο μας, ο ουρανός αντάξιος των προσδοκιών μας, ο δρόμος χωρίς κίνηση. Όλα ιδανικά, έτσι για την αλλαγή.

Μια στάση για καφέ. Μισείς τις στάσεις, θέλεις να φτάνεις κατευθείαν στον προορισμό. Κανένας Καβάφης δεν σε έπεισε ποτέ για το αντίθετο. Θα κοροϊδέψω το λουκούμι πάνω στο πιατάκι του ελληνικού. Παλιακό μωρέ, παρ’ όλα αυτά θα σου κλέψω λίγη γεύση από τριαντάφυλλο μ’ ένα γρήγορο φιλί. Μην σου στερήσω την μπουκιά σου, αλλά να ανασάνω κι εγώ.

Πίσω στο αμάξι. Δυναμώνεις την μουσική…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 143 επιπλέον λέξεις

Την… βαρύτητα μου μέσα…

όλα, σου λέω 🙂

Anna-Silia

Ζήτησα ακρόαση από την Μητέρα Φύση για να της υποβάλλω το εύλογο παράπονο μου και να συζητήσουμε πιθανές λύσεις, μπας και δω χαΐρι με όλα αυτά τα δυσμενή που μου συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια. Και… εξηγούμαι:
Προϊόντος του χρόνου, όλα τα «στοιχεία» που απαρτίζουν τον υπέροχο Εαυτό μου (θεϊκό πρόσωπο-κορμί), έχουν μια τάση να υποκύπτουν στο φαινόμενο-δύναμη… που φέρει το βαρύγδουπο όνομα… «Βαρύτητα» και να παίρνουν τον κατήφορο… Βλέφαρα, μάγουλα, προγουλάκια, λαιμός, στήθος (γμτ), στομαχάκια, κοιλιά, γλουτοί (ξανα γμτ), μηροί, γάμπες,… θα ορκιζόμουν πως ακόμα και οι… αστράγαλοι μου, πήραν καθοδική πορεία…
Με άκουσε με προσοχή και μου απάντησε με ένα σιβυλλικό, ξερό, λακωνικό…
-Νομοτέλεια!… ο επόμενος παρακαλώ…
-Μα… (διαμαρτυρήθηκα), δεν υπάρχει κάποια λύση?… κάποια βοήθεια τέλος πάντων?
Γύρισε σαφώς ενοχλημένη το βλέμμα της ξανά προς το μέρος μου και…
-Βεβαίως… Να στέκεσαι και να περπατάς… με τα χέρια.
-Με τα χέρια???
-Ακριβώς. Κάνεις… κατακόρυφη αναστροφή και στέκεσαι και περπατάς……

Δείτε την αρχική δημοσίευση 16 επιπλέον λέξεις

Η Άμπι και η βουτιά στο παρελθόν

dimart

Αμπιλογίες — της Στου Κλόσερ

Διάλογοι με την Άμπι: κάποτε επιδίδεται σε αμπιλοφιλοσοφίες, συχνά είναι πνεύμα αμπιλογίας — και πάντως ποτέ δεν μασάει τα λόγια της (προτιμάει τα παπούτσια). ]

DSC08153 (2)

— Τι κάνεις Άμπι μου;

— Γυρίζω πίσω, στις σελίδες της εφηβείας μου.

— Γιατί;

— Για να δροσιστώ με την βουτιά στο παρελθόν.

— …

* * *

Εδώ άλλες Αμπιλογίες

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Η Άμπι και η κουνουπιέρα

την αγαπώ, ρε παιδάκιμ! ❤

dimart

Αμπιλογίες — της Στου Κλόσερ

Διάλογοι με την Άμπι: κάποτε επιδίδεται σε αμπιλοφιλοσοφίες, συχνά είναι πνεύμα αμπιλογίας — και πάντως ποτέ δεν μασάει τα λόγια της (προτιμάει τα παπούτσια). ]

DSC06455 (4)

— Γιατί φοράς τσεμπέρι Άμπι μου;

— Είναι υποχρεωτικό στο μάθημα Αυτοφροντίδας.

— Τι  ακριβώς σε μαθαίνει αυτό το μάθημα;

— Να χρησιμοποιώ κουνουπιέρα αναχαίτισης.

— …

* * *

Εδώ άλλες Αμπιλογίες

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Δείτε την αρχική δημοσίευση

a tale of two glasses

a/man/called/...

37924167

Η επικοινωνία τους στα ίνμποξ είχε ξεκινήσει πριν πέντε εβδομάδες. Τυπικά και με κάποια προσεκτικά πειράγματα στην αρχή, ζυγίζαν ο ένας τον άλλον, γρήγορα προχωρήσαν σε προσωπικά δεδομένα αφού κανείς δεν φάνηκε να  κλέβει στο ζύγι. Στις τρεις εβδομάδες αποκαλύψαν τη γύμνια τους με πίξελ, ήπια στην αρχή, χωρίς μέτρο μετά. Στις δυο εβδομάδες ανακαλύψαν ότι εδώ και χρόνια γράφαν τις ίδιες ιστορίες, σχεδόν με τις ίδιες λέξεις, ακριβώς με την ίδια αρχή, μέση και τέλος. Τρόμαξαν και οι δυο. Ειδικά όταν δυο ιστορίες καλά κρυμμένες μέσα στους σκληρούς τους δίσκους ήταν τόσο ίδιες όσο ούτε ο καλύτερος γενετιστής θα μπορούσε να καταφέρει. Μετά από αυτό δεν μίλησαν για μια εβδομάδα. Προχτές, μετά από πολλή σκέψη, του έστειλε μήνυμα να βρεθούν. Εκείνος δίστασε αλλά είπε εντάξει.

Οι άλλοι θαμώνες στο εστιατόριο ήταν απορροφημένοι με τα δικά τους. Όχι τόσο πολύ όμως ώστε να μη προσέξουν τον άντρα που έβαζε κρασί…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 89 επιπλέον λέξεις

Στο άλογό μου

Το 23ο Γράμμα

kavadias

Το να γράψει κανείς σ’ έναν άνθρωπο, είναι ίσως εύκολο στους πολλούς. Το να γράψει σ’ ένα ζώο, είναι αφάνταστα δύσκολο. Για τούτο φοβάμαι. Δε θα τα καταφέρω.

Τα χέρια μου έχουνε σκληρύνει από τα λουριά σου, κι η ψυχή μου από άλλη αιτία. Όμως πρέπει. Αισθάνομαι την ανάγκη. Γι’ αυτό θα σου γράψω.

Στην αρχή δεν με ήθελες. Καταλάβαινες σε μένα τον άπραγο με το αδύνατο χέρι. Είχες δίκιο. Ίσως για πρώτη φορά έβλεπα άλογο από τόσο κοντά. Τ’ άλογα που είχα δει στη ζωή μου ήτανε στα τσίρκα, που τα δουλεύανε κοζάκοι, και στις κούρσες, που τα παίζαν οι άνθρωποι. Αυτό με είχε πειράξει. Δεν είστε προορισμένα για τόσο χαμηλές πράξεις. Ας είναι… Αυτό είναι μιαν άλλη ιστορία, καθώς λέει ο Κίπλινγκ, αυτός που τόσο σας είχε αγαπήσει και ιστορήσει.

Το ξέρω πόσο σε κούρασα. Στραβά φορτωμένο ακολούθησες υποταχτικά στις πορείες της νύχτας. Γρήγορα γίναμε φίλοι. Με συνήθισες…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 415 επιπλέον λέξεις